• garstka
  • spac
  • NOVABUD2
  • jysk
  • baner do internetu 1000 x 300

 domagalska 183x80 marqs AKmedia viper 

DBlaszczyk2

  • reklama-g24.jpg
sobota, 11 lipca 2020 09:00

Detoks duchowy

Wszyscy mamy prawo do wakacji, ale nie można w tym czasie rezygnować z niedzielnych Mszy Świętych, które są nam potrzebne do dobrego funkcjonowania duchowego, podobnie jak wypoczynek. Chodzi o powrót do stanu zdrowej równowagi po okresie nadmiaru bodźców technologicznych czy codziennego pośpiechu, który zabija w nas duchową wrażliwość.

Jesteśmy świątynią, w której chce mieszkać i mówić do nas Bóg. Pandemia pokazała, że nie wystarczy chować się w „Youtubowych kościółkach” czy oczekiwać na „duchowe fajerwerki” o natychmiastowym i spektakularnym działaniu, choć to dla wielu wydaje się to wygodne i atrakcyjne. W rozwoju życia duchowego jest nie tylko potrzebny ale wręcz niezbędny osobisty wysiłek, który owocuje wewnętrzną przemianą. I jak „bez pracy nie ma kołaczy”, tak też nie ma wzrostu bez naszego zaangażowania. Przecież Bóg stworzył nas bez nas, ale nie zbawi nas bez nas. W procesie duchowego oczyszczenia najważniejszą rolę pełni Biblia, ale pomocne mogą okazać się również dzienniki duchowe czy świadectwa innych, które przybliżają nam spotkania z żywym Bogiem. To okazja, aby zaufać Bogu na nowość i oddać Mu ster swojego życia, zgodnie z wezwaniem Psalmisty: „Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał” (Ps 37,5).

Słowa uczą, a przykłady pociągają – jak głosi stare łacińskie przysłowie. Chodzi o przykłady tych, którzy dzięki duchowym poszukiwaniom, na wzór św. Augustyna (354-430), odnaleźli drogę do Boga. W swoich „Wyznaniach”, które stanowią jedno z arcydzieł literatury chrześcijańskiej, biskup Hippony zapisał: „Późno Cię umiłowałem, Piękności tak dawna, a tak nowa, późno Cię umiłowałem. W głębi duszy byłaś, a ja się po świecie błąkałem i tam szukałem Ciebie, bezładnie chwytając rzeczy piękne, które stworzyłaś. (...) Zawołałaś, krzyknęłaś, rozdarłaś głuchotę moją. Zabłysnęłaś, zajaśniałaś jak błyskawica, rozświetliłaś ślepotę moją. (...) Dotknęłaś mnie – i zapłonąłem tęsknotą za pokojem Twoim”.

Interesującym doświadczeniem podzielił się tez św. Ignacy Loyola (1491-1556), założyciel jezuitów i autor niewielkiej książeczki „Ćwiczenia duchowe”. Kiedy został ciężko raniony przez Francuzów w czasie obrony cytadeli w Pampelunie, rozmiłowany w czytaniu tzw. romansów rycerskich, pełnych różnych zmyślonych historii, dla zabicia czasu poprosił o jakieś książki tego rodzaju. Ponieważ w rodzinnym domu, gdzie przebiegała jego rekonwalescencja, nie było tego typu książek, dano mu do czytania „Życie Chrystusa” i księgę „Żywotów świętych”. Czytając opowieści zawarte w tych książkach, odnalazł sens swojego życia. Postanowił naśladować świętych i swoje życie, podobnie jak oni, poświęcić w służbie Chrystusowi. Z przeczytanych książek sporządzał własne notatki, zapisując je w osobnej księdze.

Jak zauważa Dariusz Piórkowski, jezuita, czytanie książek duchowych może diametralnie przeorientować nasze myślenie i w konsekwencji także nasze pragnienia i cel życia. Niektórzy ludzie nie czytają tak naprawdę dlatego, że boją się zmiany w życiu, która zaprosiłaby ich do czegoś większego.

ks. Leszek Smoliński

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Komentarze  

0 # Anoninm 2020-07-13
Dziękuje
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
-1 # hanika 2020-07-13
Dziękuję księdzu za piękny, mądry tekst, pomagający kochać Pana Boga,siebie i bliźnich.
"Słowa uczą a przykłady pociągają".Bog zapłać Księdzu.
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

  • 20200805_112112.jpg
  • Screenshot_20200805-181451_OOReader.jpg
  • RPawlowski.jpg
  • olszewski.png
  • 20200804_081805.jpg

NAJNOWSZE KOMENTARZE


Geodezja
facebook_page_plugin
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi.
Ok